De bureaucratie ziet ons toch wel voor dom aan

No. 14. Anno 1910. SURINAME. 62ste Jaargang. Koloniaal Nieuws- en Advertentieblad.VRIJDAG, 18 FEBRUARI 1910

M. d. R.

Er wordt nogal eens geklaagd, ook van Bestuurszijde, dat „het volk”  alles van ‘t Bestuur verwacht, geen initiatief neemt, indolent voortleeft, kortom onmachtig is om iets zelfstandig te beginnen of op touw te zetten. En dat wordt natuurlijk geloofd en „diep betreurd”, omdat dit de opkomst van „het volk” tegenhoudt. Maar ik geloof er geen steek van dat het Bestuur daarover treurt.

Integendeel voedt het zijn bureaucratische, conservatieve idealen om het volk dom en er onder te houden. Er moet toch gewaakt worden tegen decentralisatie van macht, en alles gedaan worden, om alleenheerscher te blijven.

Zoo af en toe komt de aap uit den mouw, en dan is ‘t der moeite wel waard om te zien, met wat een mooidoenerij, quasi het belang van het volk beoogende, men zich inspant om niets van de macht over dat volk te verliezen. Zoo nu weer bij de ontwerp-verordening voor de gronden aan de Sawmillkreek.

De Memorie van Toelichting is een stuk moois over de landbouwers aldaar, over hun werkzaamheid en samenwerking, en de daardoor verkregen resultaten. O ‘t is zoo mooi, dat de toestand reeds eenigen tijd de aandacht van het Bestuur had getrokken. Nou dat zijn nu eens flinke kerels, en die moeten geholpen worden, hoor want…. die zouden waarachtig in staat zijn onder hun geluk uit te komen. Dus, lieve jongens, we zullen je helpen, hoor, wees maar gerust.

Lees van die hulp nu in de Verordening. De Commissaris zal, met 4 van jullie die onder hem staan en door den G. aangewezen worden, de lasten vast stellen die ieder zal dragen. Gij moogt die 4 man later zelf kiezen als je initiatief behoorlijk onder peil gedaald zal zijn. Dan mogen jullie later samen komen, om maatregelen of werken voor jullie algemeen belang te overwegen of vast te stellen, net zooals ge nu zoo flink gedaan hebt, maar uitvoeren, neen dat zal nu voortaan de Commissaris wel doen, natuurlijk voor jullie centen.

Maar wees volstrekt niet bang hoor. In plaats van uit te voeren wat ge noodig vindt, zooals tot nu toe geschiedt, en waardoor je de aandacht van het Bestuur trok – want dat ging flink – zal nu eerst het Gouvernement die plannen of werken eens napluizen, en goedkeuren moeten, geheel of gedeeltelijk, want zie je het G. of liever de Commissaris weet het toch altijd veel beter als jullie, daarvoor is hij toch ambtenaar, niet waar?

Dus, hij zal dat voortaan wel voor je doen, hoor, en dan mag je natuurlijk meehelpen, en betalen. En als het soms een klein werkje is, zal de DC je dat zelf wel eens laten uitvoeren, omdat je zulke flinke jongens zijt, maar de DC moet dat dan toch eerst goedkeuren weet je, anders zou het misschien te vlug gaan en op tijd gebeuren, en zoo uitstekend moet nu alles niet altijd marcheeren en daarom zullen jullie dan ook na die goedkeuring door den DC binnen eene maand nog eens een plan voor de uitvoering met opgave van de kosten aan den Gouverneur voorleggen en dan, nu als dat alles goedgekeurd en gefiatteerd is, mag je beginnen te doen op je eigendom en met je eigen geld, wat ge in uw eigen belang noodig acht.Zal het zoo dan niet goed gaan, en val je nu niet te voet voor zoon zegenrijk en vaderlijk toezicht?

Ja, zie je, misschien denk jullie dat het gemakkelijker kon, maar bedenk dan dat er zooveel ambtenaren zijn die toch ook wat te schrijven moeten hebben en een broodje moeten verdienen en dat zou wel eens mis kunnen gaan loopen als jullie zoon beetje op je eigen beenen gingen staan.

M. d. R. dat staat niet niet in de verordening, en toch is het die verordening er wel degelijk om te doen. Dat is voor ieder die lezen kan overduidelijk. Gelooft ge nu dat het Bestuur de indolentie en het gebrek van initiatief bij het volk betreurt? Zoo niet. Ik hoop nu maar dat de volksvertegenwoordiging er een stokje voor steken zal, zoo niet, dan is er ook geen hoop dat ons volk iets degelijker worden zal.

Het zal ten eeuwigen dage geknecht en arm blijven. En dan wil ‘t Bestuur nog poseeren alsof ‘t de belangen van het volk bedoelde. Die bureaucratie ziet ons toch wel voor dom aan. Als dat zaakje voor die Sawmillkreek zijn beslag krijgt, dat zullen we zeker op Coronie ook spoedig gelukkig gemaakt worden met zoon verordening en daar zal dan aardig wat te doen zijn.  Doch dat is weer geen bezwaar, want Coronie is de school waar Commissarissen opgeleid worden, ofschoon het wel een beetje veel gevergd is om ons voor materiaal te gebruiken, met al ons trekken en houden, om een Commissaris te leeren, als deskundige of leider in landbouw, loozings, aanleg en andere praktische vakken te kunnen optreden. Het Bestuur denkt blijkbaar: nu het zaakje toch bankroet is, komt het er minder op aan.

Salut. B.

Terug naar De Coroniaan of lees ook onze column!

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.