Bejaardencentrum
Deel 2 van mijn update heeft langer op zich laten wachten dan ik had aangekondigd, waarvoor mijn excuses. Na een onvoorziene ontwikkeling in de exploitatie van het bejaardencentrum, wilde ik anderen de kans geven te reageren. Helaas is daar geen gebruik van gemaakt. Toch moet je mensen die hun politieke maagdelijke onschuld nog niet zijn kwijtgeraakt het voordeel van de twijfel bieden. Dat doe ik hierbij dus ook.
De oorspronkelijke klungelige en opportunistische opzet van de exploitatie van het bejaardencentrum werd na mijn vertrek uit Suriname, gelukkig drastisch gewijzigd. Bovendien lijkt juist hierdoor een oordeel nu wellicht voorbarig. Gewoon een jaartje wachten om te zien hoe alles uiteindelijk zal zijn uitgekristalliseerd. Het prettige hiervan is ook dat ik door opportunisten er niet van beschuldigd kan worden altijd maar negatief bezig te zijn. Maar kritische noten mogen als schot voor de boeg niet uitblijven.
Ik weet nog hoe het was toen er ongeveer 15 jaar geleden geld ingezameld werd voor de bouw van het bejaardencentrum. De gelden gingen naar Stichting Algemeen Bejaarden, Behoeftigen en Jeugdzorg Coronie (Stabeco), opgericht door wijlen de heer Ludwig “Loetie” Trustfull e.a.
Mensen liepen toen stad en land af. Ja, zelfs in Nederland ging men met grote bouwtekeningen/kleurplaten van het toekomstige bejaardencentrum rond. Je kon een bijdrage doen door een vakje op de bouwtekening/het kleurplaatje, waarop een bepaald bedrag stond vermeld, in te kleuren en dat bedrag te betalen aan de collectant. Ik, en ook vele anderen in Suriname en Nederland, hebben toen ook een bijdrage gedaan. Een kennis van mij uit Para zei onlangs tegen mij: “Ik weet nog dat ik destijds ook heb ingekleurd”.
Maar de bouw van het tehuis werd grotendeels gefinancierd door de Stichting Katholieke Noden (SKAN) uit Hilversum, Nederland. Doelstelling van deze stichting is: bijdragen geven aan projecten die de sociale cohesie in de samenleving stimuleren en versterken, ook in Suriname en op de Antillen.
De oorspronkelijke opzet van de initiatiefnemers in Coronie was: een bejaardencentrum in Coronie, zodat bejaarden uit Coronie in principe niet meer naar een bejaardentehuis in Paramaribo hoeven te gaan. De familie kon op deze manier betrokken blijven en de persoon in kwestie kon in eigen omgeving ouder worden, en hier ging ook SKAN van uit bij subsidieverlening.
In de media werd er eind vorig jaar door de dc van Coronie, Ramdhani, gezegd dat het bejaardencentrum in Coronie eindelijk, na zeven jaar, in gebruik was genomen. En dat was volgens hem ‘een ware prestatie’. Maar het complex is in werkelijkheid gewoon verhuurd aan de Stichting Zon Thuiszorg Suriname, waarbij slechts tien plekken in het tehuis zijn gereserveerd voor Coronianen. De beddencapaciteit ligt volgens mij op meer dan 30, en dan houd ik mijn schatting laag. Ik weet het namelijk niet meer precies, en in deze verkiezingstijd wil niemand mij de informatie verschaffen over de capaciteit terwijl deze info in Coronie op straat ligt. Voortaan zal ik tijdens mijn verblijf in Coronie meer moeten opschrijven i.p.v. te vertrouwen op mijn geheugen.
De oorspronkelijke en vooral absurde opzet van de financiering van het verblijf van maximaal tien Coronianen in het bejaardencentrum, was wel algemeen bekend in Coronie en leidde tot discussies onder politieke voor- en tegenstanders. Een politicus zou namelijk gedurende één jaar het verblijf van maximaal tien Coronianen voor 90% uit eigen zak betalen en de familie van de betrokken bejaarde moest de rest opbrengen. Alras werd gesproken van een verkiezingsstunt en ontstonden felle discussies hierover onder Kiem-Loenbalkon en op de zitbankjes rond het Totnesskanaal. Vooral over het antwoord op de vraag wie na afloop van dat ene jaar verder zou betalen, bestond grote onduidelijkheid.
Omdat inmiddels de overheid de financiering van het verblijf van die maximaal tien Coronianen heeft overgenomen, waardoor de continuïteit van het verblijf lijkt verzekerd, zwijg ik en ga ik hierover niet mierenneuken. Over een jaar zien we wel verder.
Iets anders is wel dat de exploitant Thuiszorg Zon zulke hoge bedragen per maand vraagt, dat wanneer de overheid de kosten van maximaal tien Coronianen niet had overgenomen, dit tehuis door geen enkele bejaarde autochtone Coroniaan zou kunnen worden bewoond, terwijl de hoofddoelstelling van de oprichting van het tehuis was: hulpbehoevende bejaarde Coronianen een degelijke opvang te bieden. Volgens de advertenties van stichting Zon op Internet was je in 2010 als ingezetene minimaal 100 srd per dag kwijt bij gebruik van een 2-kamer zorgwoning in Paramaribo en voor niet-ingezetenen was dat 200 srd per dag. Wat zal het dan niet kosten als complete verzorging daarin is begrepen. En de tarieven zullen na 5 jaar uiteraard wel zijn gestegen. https://www.zonsuriname.com/zorgappartementen.php
Als u mij nu vraagt wat gaandeweg de uiteindelijke bestemming van dit gebouw zal worden, dan voorspel ik u dat Stichting Zon de ruimte zal gaan gebruiken, althans grotendeels, als zorghotel voor gegoede bejaarden uit Paramaribo of Nederland die een weekje of weekend op vakantie willen in het rustige, idyllische, feeërieke Coronie met zijn gezonde zeelucht, om bij te komen van het ruige stadsleven. Ik zie het namelijk niet gebeuren dat mensen uit Paramaribo oma en/of opa permanent zullen bonken naar een bejaardencentrum in Coronie, waar ze vervolgens één keer maand op zondag met het gehele gezin op bezoek gaan.
Of dit koffiedik kijken is, zal nog blijken, maar een ander meer plausibel gebruik lijkt in strijd met de logica. De verhuurder/eigenaar van het tehuis is Stichting Stabeco. Dit is dus de stichting die kleurplaatjes uitgaf. Ik denk niet dat wijlen Loetie Trustfull, de oprichter van Stabeco, dit voor ogen stond, toen hij begon met het inzamelen van geld om te komen tot vestiging van een bejaardencentrum in Coronie en voor Coronianen.
Ik heb geprobeerd de persoon die er uitsluitsel over zou kunnen geven te bereiken. Dit is niet gelukt. Maar omdat elke Coroniaan je kan vertellen wat de huurprijs is, en wat de opnamekosten per maand per persoon zijn, zal ik het hierbij laten. Een goede indicatie vormen de kosten in Paramaribo. In december kom ik hier wel op terug. Op dat moment kan wellicht een beter beeld van de situatie verkregen worden. De verkiezingen zijn dan al achter de rug en de gang van het maatschappelijk leven in Coronie is weer in gewoon vaarwater terecht gekomen.
Herwin Hooplot